TOPOGRAFIA CHRZEŚCIJAŃSKA, INDIKOPLEUSTES KOSMAS

1. Przede wszystkim wzywam tych, którzy czytają to dzieło do starannego studiowania go i niekartkowania powierzchownie, lecz zagłębiania się w nim bardzo pilnie i z wielką troską w celu poznania miejsc, postaci i wydarzeń, jakie zawiera i aby na koniec porównali je z księgą napisaną przez nas dla Konstantyna, przyjaciela Chrystusa, w której jest opisana cała ziemia, zarówno ta położona nad oceanem, jak i ta tutaj, wszystkie rejony położone na południe licząc od Aleksandrii aż do oceanu południowego, to znaczy rzekę Nil i bliskie jej rejony, ludy żyjące w Egipcie i Etiopii, Zatokę Arabską i przyległe rejony oraz ludy żyjące po tej stronie oceanu. Podobnie chcemy opisać ziemie położone między rzeką a zatoką, miasta, rejony i ludy tam mieszkające i pokazać, że nasze teorie są prawdziwe. Natomiast fałszywe są teorie naszych przeciwników, przeciwko którym zostały napisane ta księga i towarzyszące jej opisy i wszystko to bierze pod uwagę wielkość słońca, słynną spaloną i niezamieszkałą ziemię, na temat której wymyślono różne bajki i legendy. 2. Czytelnicy powinni prześledzić obraz wszechświata i ruchy gwiazd, który wykonaliśmy na podobieństwo kuli doświadczalnej wymyślonej przez nie-chrześcijan oraz księgę na ten temar skierowaną do diakona Homologosa, człowieka drogiego Bogu. Potem powinni poświęcić się, z bożą pomocą i według własnych zdolności, zaprzeczeniu i podważaniu podstawy błędów pogańskiej teorii, posługującej się światłem tego dzieła i tego tomu... (fragment Wprowadzenia)